Krzywa łańcuchowa czy parabola — czym naprawdę zwisa przewód
Przewód podwieszony w dwóch punktach zwisa po krzywej łańcuchowej. W praktyce liczy się ją parabolą — i prawie zawsze wolno. Kluczowe słowo: prawie.
Dwie krzywe, jedna fizyka
Idealnie wiotki przewód o stałym ciężarze na jednostkę długości przyjmuje kształt krzywej łańcuchowej (katenoidy) — opisanej funkcją cosinusa hiperbolicznego. Jej rozwinięcie w szereg daje parabolę, która dla płaskich zwisów (małych w stosunku do rozpiętości) jest znakomitym przybliżeniem:
łańcuchowa: y(x) = (H/w)·[cosh(w·x/H) − 1] parabola: y(x) ≈ w·x² / (2·H) H — naciąg poziomy [N] w — ciężar jednostkowy przewodu [N/m]
Iloraz H/w to tzw. stała zwisu (catenary constant) — pojedynczy parametr, który w pełni opisuje kształt krzywej. Dwa różne przewody o tej samej stałej zwisu wiszą identycznie.
Kiedy parabola wystarcza?
Według opracowania CIGRE TB 324 różnica między rozwiązaniem dokładnym a parabolicznym pozostaje pomijalna dla typowych przęseł przesyłowych — rośnie dopiero przy bardzo długich przęsłach, dużych zwisach (duże obciążenie sadzią, wysokie temperatury) i silnie nachylonych przęsłach. W liniach nN/SN z przęsłami do ~200 m parabola jest standardem praktyki projektowej — i taki model stosuje kalkulator na izolowane.pl.
Luz przewodu — zaskakująca czułość zwisu
Najbardziej praktyczna lekcja z geometrii katenoidy dotyczy luzu (slack) — różnicy między długością przewodu a długością przęsła w linii prostej. Zwis jest ekstremalnie czuły na luz: wydłużenie przewodu o zaledwie 0,1 m w przęśle 300 m zmienia zwis o blisko 1 m. Dlatego niewielkie wydłużenia — cieplne, sprężyste czy trwałe (pełzanie) — przekładają się na duże zmiany zwisu, a staranność pomiaru przy naciąganiu przewodów podczas montażu ma bezpośredni wpływ na prześwity przez całe życie linii.
Co z tego wynika dla projektanta nN
Po pierwsze: model paraboliczny w zakresie swojej ważności nie jest „gorszy" — jest po prostu wygodniejszy obliczeniowo. Po drugie: skoro centymetry długości robią metry zwisu, to o jakości wyniku decyduje nie wybór krzywej, lecz poprawne dane wejściowe: obciążenia (strefa oblodzenia!), temperatury i parametry przewodu. Kalkulator profilu linii pilnuje tego za Ciebie, stosując dane katalogowe przewodów i obciążenia normowe.
Na podstawie: CIGRE Technical Brochure 324 „Sag-Tension Calculation Methods for Overhead Lines" (WG B2.12.3, 2007) — opracowanie własne. Artykuł poglądowy; w projektach stosuj aktualne normy i wymagania OSD.
Policz zwis w kilka sekund
Kalkulator profilu linii stosuje model paraboliczny właściwy dla przęseł nN/SN do 200 m.
Otwórz kalkulator →